Sommige stillevens lijken een verzameling voorwerpen. Andere lijken een herinnering te bewaren.
Dit schilderij van de West-Vlaamse kunstenares Kristien Berings, gedateerd 1997, behoort voor mij duidelijk tot die tweede categorie. Een houten fruitkist vol peren staat centraal in het beeld. Enkele vruchten zijn uit de kist gehaald. Rechts onderaan ligt een bord met een mes en aangesneden fruit. Niets is spectaculair en juist daardoor krijgt het tafereel zijn charme: het gaat over kijken naar het gewone, over aandacht voor kleine dingen en over schoonheid die zich niet opdringt.
De warme okers, bruinen, gelen en groenen van het fruit contrasteren sterk met de diep blauwzwarte ondergrond. Daardoor krijgt de gele fruitkist bijna iets lichtgevends. De rode belettering op de kist vormt een opvallend grafisch accent en brengt ritme in de compositie. De diagonale plaatsing van de kist trekt het oog vervolgens door het hele schilderij, van de overvloed aan vruchten bovenaan naar het veel stillere tafereel met mes en bord rechtsonder.
Opvallend is ook dat Berings niet probeert om ieder oppervlak fotografisch glad af te werken. De penseelstreek blijft zichtbaar. In de donkere achtergrond zijn verschillende richtingen, lagen en nuances blauw, zwart en grijsgroen te herkennen. Van dichtbij wordt duidelijk hoeveel schilderkundige activiteit juist in die ogenschijnlijk eenvoudige achtergrond zit.
Het werk is linksonder duidelijk gesigneerd “K. Berings” en gedateerd 1997.
Een stilleven over overvloed én eenvoud
Het onderwerp sluit bijzonder mooi aan bij wat ik tijdens mijn onderzoek over Kristien Berings terugvond. In een publicatie uit 2003 wordt zij omschreven als een kunstenares bij wie levenslust en vreugde centraal staan: iemand die zingt, musiceert, danst, tekent en schildert. Bijzonder treffend is de omschrijving dat “de wereld haar tuin” is en dat weinig aan haar aandacht ontsnapt. Haar werk wordt er verbonden met eenvoud, nederigheid, ontzag en respect voor de harmonie van het leven.
Dat geeft dit stilleven uit 1997 achteraf een mooie extra laag. Hier wordt geen kostbaar zilverwerk, kristal of luxueus bloemstuk verheven tot kunst. Berings kiest voor peren, een eenvoudige houten transportkist, een bord en een keukenmes. Het alledaagse wordt het onderwerp.
Juist daarin zit de aantrekkingskracht van dit werk: het nodigt niet uit om onder de indruk te zijn, maar om aandachtiger te kijken.
Over Kristien Berings
Mijn nieuwe onderzoek levert gelukkig méér concrete informatie op dan alleen haar naam en signatuur.
Berings was al minstens vanaf het begin van de jaren 1990 actief in het West-Vlaamse kunstcircuit. In de inventaris van het Provinciaal Comité voor Kunstambachten wordt zij vermeld bij een tentoonstelling van 20 april tot 12 mei 1991, samen met Johan Boussauw en Claudine Depauw.
Later wordt zij bij open-atelierdagen in Brugge expliciet geregistreerd als kunstenares die “acrylschilderijen op paneel” maakt. Daarbij wordt Sint-Kruis (Brugge) als locatie vermeld. Dat is interessant voor dit schilderij: op basis van de foto's lijkt het inderdaad zeer aannemelijk dat we hier met acryl op paneel te maken hebben, al zou ik de techniek zonder fysieke inspectie voorzichtig als “vermoedelijk acryl op paneel” catalogiseren.
Haar artistieke activiteit blijkt bovendien breder dan schilderkunst alleen. Een bibliografische registratie uit 1997, precies het jaar waarin dit schilderij ontstond, vermeldt Kristien Berings als illustrator van Sociaal vaardig? Lieve deugd. Recentere bibliografische bronnen noemen haar ook voor omslagontwerp en vormgeving van boeken. Een oudere online registratie van haar eigen website omschrijft haar activiteiten eveneens als zowel “Schilder- en tekenkunst” als “Grafische Vormgeving”.
Dat grafische oog herken je naar mijn mening ook in dit werk: de diagonalen van de kist, de uitgesproken typografie, de sterke kleurvlakken en de nauwkeurig opgebouwde beeldverdeling maken het meer dan alleen een klassiek fruitstilleven.
Ook vandaag lijkt Berings creatief actief. Voor september/oktober 2025 werd een tentoonstelling van Kristien en Dries Berings aangekondigd in Gent. Daarnaast staat zij in een programma uit 2026 ook als musicus vermeld, wat mooi aansluit bij de oudere bron waarin haar brede artistieke belangstelling — muziek én beeldende kunst — al werd beschreven.
Interieurpsychologische interpretatie
Dit schilderij heeft een interessante combinatie van warmte en kracht.
De peren, het bord en het mes brengen iets huiselijks en herkenbaars. Het zijn voorwerpen die verbonden zijn met eten, delen, keuken, tafel en dagelijks leven. De donkere achtergrond voorkomt echter dat het schilderij lieflijk of nostalgisch wordt. Daardoor ontstaat een volwassen, enigszins theatrale sfeer.
Voor iemand die graag leeft met kunst maar geen afstandelijke of conceptuele kunst zoekt, kan dit werk bijzonder aantrekkelijk zijn. Je hoeft er geen kunsthistorische voorkennis voor te hebben om er verbinding mee te voelen.
Tegelijkertijd is er voldoende schilderkunstige spanning om er jarenlang naar te blijven kijken.
Waar komt dit schilderij het mooist tot zijn recht?
Ik zou dit werk in het bijzonder adviseren voor een keuken, eetkamer, ontbijthoek of leefruimte, omdat het onderwerp daar bijna vanzelfsprekend een relatie aangaat met zijn omgeving. Maar het hoeft zeker niet letterlijk bij een eettafel te hangen.
Tegen een warme kalkmuur, naturel linnen, donker hout, notelaar, eik of een diep olijfgroene wand kunnen de oker- en geeltinten prachtig tot leven komen. In een modern interieur vormt de figuratieve voorstelling een mooi tegengewicht voor strakke meubels. In een landelijk, eclectisch of modern-klassiek interieur versterkt het juist de gelaagdheid en het gevoel dat een woning door de jaren heen is gegroeid.
Ook in een kleinschalig restaurant, B&B, boetiekhotel of ontvangstruimte met aandacht voor gastronomie en gastvrijheid zie ik dit schilderij bijzonder goed functioneren.
De beleving van De Tuin Der Kunsten
Bij De Tuin Der Kunsten zoeken we niet uitsluitend naar een lege plaats aan een muur. We zoeken naar de wisselwerking tussen kunst, ruimte en de persoon die er iedere dag mee leeft.
Dit schilderij is daar een mooi voorbeeld van. Het bezit voldoende kleur om een interieur wakker te maken, maar ook voldoende donkerte om rust en diepte te bewaren.
Twijfel je of dit werk past bij jouw kleuren, meubels of andere kunstwerken? Dan kan het via HappArt Room in jouw interieur worden bekeken, of ben je welkom in de Kunstkamer om het schilderij in werkelijkheid te ervaren.
Want uiteindelijk vertelt een foto veel, maar beslist een kunstwerk pas echt wanneer je ervoor staat.
Matching Elegance.
Details
Kunstenaar: Kristien Berings
Voorstelling: stilleven met peren, fruitkist, bord en mes
Datering: 1997
Afmetingen: 50 x 57 x 1 cm
Techniek: vermoedelijk acrylverf op paneel
Drager: paneel
Signatuur: linksonder gesigneerd “K. Berings”
Datering op werk: 1997
Stijl: figuratief stilleven / hedendaags realisme
Herkomst kunstenaar: West-Vlaanderen / regio Brugge
Periode: eind 20e eeuw
Kleurpalet: donkerblauw, zwart, okergeel, warmbruin, groen, crème en rood
Conditie: op basis van de aangeleverde foto's oogt het schilderoppervlak verzorgd; normale lichte ouderdoms- en gebruikssporen zijn mogelijk. Definitieve conditiebeoordeling vereist inspectie in persoon.
Beschikbaarheid: uniek werk – 1 exemplaar
De identificatie als acryl op paneel wordt ondersteund door een historische kunstenaarsvermelding waarin Berings specifiek met “acrylschilderijen op paneel” wordt beschreven.
Stijl, Periode & Kunsthistorische Interpretatie
Het schilderij ontstond in 1997, maar grijpt inhoudelijk terug naar een van de oudste genres binnen de Europese schilderkunst: het stilleven. Fruit, tafelgerei en alledaagse voedingswaren werden eeuwenlang gebruikt om vorm, kleur, stofuitdrukking, overvloed en vergankelijkheid te onderzoeken.
Berings maakt daarvan geen historiserend stilleven. De uitgesneden compositie, de opvallende commerciële belettering van de fruitkist en het bijna grafische contrast tussen geel, rood en diepblauw plaatsen het werk duidelijk in een laat-twintigste-eeuwse beeldtaal.
De voorstelling is figuratief en herkenbaar, maar de schilderkunstige behandeling blijft vrij. Vooral in de achtergrond is goed zichtbaar hoe kleur in lagen en streken werd aangebracht. Ook de vruchten zijn eerder door kleurmassa, licht en penseelvoering gemodelleerd dan door minutieuze fotografische detaillering.
Interessant is de spanning tussen overvloed en afzondering. Bovenaan ligt het fruit dicht opeengepakt in de kist; daaronder liggen enkele peren afzonderlijk op tafel; rechtsonder is een vrucht aangesneden. Daardoor ontstaat bijna vanzelf een visuele beweging van verzameling naar individu, en van heel naar aangesneden.
Of Berings hier bewust symboliek heeft bedoeld, kunnen we zonder verklaring van de kunstenares niet vaststellen. Het is daarom beter dit als mogelijke kijkervaring te beschouwen dan als vaststaande iconografie.
De historische bronnen maken het wel aannemelijk dat aandacht voor het gewone en voor de harmonie van het leven daadwerkelijk binnen haar artistieke wereld past. De tekst uit 2003 beschrijft haar werk expliciet vanuit eenvoud, levensvreugde en aandacht voor de wereld om haar heen.
